Η ονομασία του ιστολογίου είναι ο τίτλος του βιβλίου του Βασίλη Σαμαρά "1917-1953, Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει"

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Γκρίνσμπορο, Βόρεια Καρολίνα Η διαδήλωση που δεν ξεκίνησε ποτέ


του Δημήτρη Παυλίδη
Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φ. 790, στις 26-11-2016

Στο νεκροταφείο Maplewood, στο Γκρίνσμπορο της Βόρειας Καρολίνας, ανάμεσα στους χαμηλούς τάφους ορθώνεται μια μεγάλη επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα για να μνημονεύει τους πέντε δολοφονημένους αγωνιστές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος (CWP). Την Σάντι Σμιθ, την μοναδική μαύρη από τους πέντε, νοσοκόμα στους εργάτες της τοπικής κλωστοϋφαντουργίας και αγωνίστρια για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων. Η Σάντυ είναι η μόνη που δεν είναι θαμμένη εδώ αλλά στην Νότια Καρολίνα. Τον Τζιμ Γουόλερ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και επικεφαλής του συνδικάτου κλωστοϋφαντουργών, φοιτητή ιατρικής. Τον Μπιλ Σάμσον, απόφοιτο Θεολογίας του Χάρβαρντ. Τον Σέζαρ Κάουσε, κουβανό μετανάστη, απόφοιτο του Ντιουκ και συνδικαλιστή. Και τέλος τον Μάικ Νάθαν, παιδίατρο, γνωστό σαν ο «γιατρός του λαού» σε κέντρο υγείας στο γειτονικό Ντέρχαμ. Από τους πέντε ο Νάθαν ήταν ο μόνος που δεν ήταν μέλος του κόμματος, αλλά υποστήριζε την δράση της γυναίκας του Μάρτι, η οποία κατάφερε να επιζήσει από τον τραυματισμό της. Κάτω από τα ονόματα είναι γραμμένη η προτροπή: « Ζήσε σαν αυτούς, τόλμησε να αγωνιστείς, τόλμησε να νικήσεις!» Οι δημοτικές αρχές στο Γκρίνσμπορο, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εμποδίσουν την τοποθέτηση της επιτύμβιας στήλης με την αιτιολογία πως μετέδιδε πολιτικά μηνύματα! 


Ήταν Σάββατο 3 Νοεμβρίου του 1979, με μια ασυνήθιστη ζέστη για τέτοια εποχή, γύρω στις εντεκάμισι το πρωί, όταν μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην γωνία των οδών Κάρβερ και Εβεριτ στην Μορνινγκσάιντ, μια εργατική γειτονιά. Εκείνη την ημέρα το CWP που λίγους μήνες πριν είχε ιδρυθεί ως μετεξέλιξη μιας εργατικής κομμουνιστικής ομάδας, είχε ανακοινώσει πως θα πραγματοποιούσε μια αντιρατσιστική διαδήλωση προς το κέντρο της πόλης. Στόχος της διαμαρτυρίας η τρομοκρατική δράση της Κου Κλουξ Κλαν (ΚΚΚ) και των νεοναζιστών ενάντια στους μαύρους συνδικαλισμένους εργάτες. Σε συνεργασία με πληροφοριοδότες μέσα από την αστυνομία μια εποχούμενη οπλισμένη ομάδα της ΚΚΚ εμφανίστηκε ξαφνικά, προκάλεσε τους συγκεντρωμένους και όταν αυτοί αντέδρασαν άνοιξε πυρ εν ψυχρώ. Στην διάρκεια της επίθεσης η αστυνομία, που ήταν ενημερωμένη για την συγκέντρωση, δεν εμφανίστηκε! Απολογισμός πέντε νεκροί και τουλάχιστον δώδεκα σοβαρά τραυματίες. Οι αστυνομικοί έφτασαν όταν τέλειωσε το μακελειό, συνέλαβαν με βιαιοπραγίες δεκάδες διαδηλωτές και μόνο αργότερα, αφού γενικεύθηκε η οργή στην πόλη, αναγκάστηκαν να πιάσουν μερικούς από τους δολοφόνους. Ύστερα ανέλαβε η αμερικάνικη «δικαιοσύνη». Στις δίκες που έγιναν όλοι οι κατηγορούμενοι, μέλη της ΚΚΚ και αστυνομικοί αθωώθηκαν επικαλούμενοι νόμιμη αυτοάμυνα απέναντι στην βίαια συμπεριφορά των κομμουνιστών! Μόνο έπειτα από αρκετά χρόνια και πολλές δικαστικές περιπέτειες ορισμένες από τις οικογένειες των θυμάτων κατάφεραν να αποσπάσουν μερικές αποζημιώσεις από τις αρχές της πόλης. 

Το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα υπήρξε μια από τις πολλές μαρξιστικό-λενινιστικές οργανώσεις, μαοϊκού προσανατολισμού στις ΗΠΑ, στην εικοσαετία Εξήντα- Εβδομήντα. Προήλθε από την Ομάδα Ασιατικών Μελετών που δημιουργήθηκε το 1973 από πρώην μέλη του επίσης αντιρεβιζιονιστικού Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος. Αυτά νωρίτερα, το 1962, είχαν αποσπαστεί από το ΚΚ ΗΠΑ διαφωνώντας με την συμβιβαστική πολιτική του. Με παραρτήματα σε πολλές αμερικάνικες πόλεις κατάφερε να αποκτήσει σημαντική επιρροή στους κλωστοϋφαντουργούς στην Βόρεια Καρολίνα. Στο Γκρήνσμπορο η υφαντουργία Cone Mills Corporation, η μεγαλύτερη παραγωγός τζην ντένιμ στις ΗΠΑ, ταυτίστηκε με την βιομηχανική ιστορία της πόλης έχοντας χιλιάδες εργάτες οι οποίο δούλευαν σε σκληρές συνθήκες. Οι ασθένειες των πνευμόνων, ιδιαίτερα η βυσίνωση, ήταν συχνές ενώ ο συνδικαλιστικές ενώσεις αν και νόμιμες δεν είχαν δύναμη. Στο Γκρίνσμπορο όπως και σε πολλές από τις βιομηχανικές πόλεις του νότου παρά το γεγονός πως υπήρξαν θέατρα σκληρών αγώνων για ίσα πολιτικά δικαιώματα η τρομοκρατία και το κυνηγητό των συνδικαλισμένων μαύρων εργατών συνεχίζονταν. Η δράση των κομμουνιστών στο μεγάλο εργοστάσιο με σκοπό την οργάνωση και την αλληλεγγύη είχε ενοχλήσει. Έτσι έγιναν γρήγορα στόχος των ρατσιστών και των νεοναζιστών αλλά και των αστυνομικών υπηρεσιών. Αν και ορισμένοι τους κριτίκαραν πως αγνόησαν τους συσχετισμούς και προχώρησαν περισσότερο από όσο όριζε το επίπεδο του κινήματος των μαύρων εργατών, όλοι αναγνωρίζουν πως η δράση τους στο Γκρίνσμπορο υπήρξε επίμονη και ηρωική. Η μαζική δολοφονία σε συνδυασμό με τις κοινωνικές εξελίξεις στην αρχή της ρηγκανικής περιόδου αποδυνάμωσαν την οργάνωση η οποία ύστερα από μερικά χρόνια διαλύθηκε. Ορισμένα παλιά μέλη της συσπειρώνονται στο Ταμείο Δικαιοσύνης του Γκρίνσμπορο και άλλα έχουν ακολουθήσει διαφορετικούς δρόμους κοινωνικής δράσης. 

Η σφαγή στο Γκρίνσμπορο παραμένει ένα σχετικά άγνωστο γεγονός. Ορισμένοι το αποδίδουν στην χρονική σύμπτωση της με την αρχή της κρίσης των ομήρων στο Ιράν. Η αλήθεια είναι πως θάφτηκε επίτηδες από τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Εκείνα τα γεγονότα συνεχίζουν έως και σήμερα να διχάζουν την πόλη. Μόλις το 2015 υπήρξε αντίδραση της δημοτικής αρχής για την τοποθέτηση ενός οδικού ιστορικού δείκτη δίπλα στο σημείο της σφαγής. Εν τέλει,ύστερα από μια μαζική κινητοποίηση, ο δείκτης τοποθετήθηκε ως μόνιμη υπενθύμιση εκείνης της θυσίας στον βωμό του αγώνα για την απελευθέρωση της αμερικάνικης εργατικής τάξης.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου