Η ονομασία του ιστολογίου είναι ο τίτλος του βιβλίου του Βασίλη Σαμαρά "1917-1953, Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει"

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Τιμάμε και φέτος την επέτειο του Πολυτεχνείου. Δυναμώνουμε την αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση στο κίνημα!

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 812, στις 11/11/2017



Σε λίγες μέρες θα έχουμε 17 Νοέμβρη. Εκείνη τη μέρα θα διαδηλώσουμε ξανά. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα κληθούν να τοποθετηθούν γύρω από το ζήτημα της επετείου. Τα αστικά κόμματα θα μιλήσουν για τα καλά της αστικής δημοκρατίας. Αλλά και τα «άσχημα της γενιάς του Πολυτεχνείου» (εκείνα που η Αριστερά τα λέει δικαιώματα και κεκτημένα). Βέβαια, θα μας πουν, με λίγη υπομονή θα ξεμπλέξουμε με αυτά, θα έρθει η ανάπτυξη (για το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό) και η χώρα θα μπει στον ίσιο δρόμο. Μα πρέπει να θυμόμαστε: για να γίνει αυτό πρέπει να “χουμε πάντα δίπλα μας τους προστάτες «μας». Γιατί χωρίς αυτούς «θα πέσουν όλοι και θα μας φάνε». Γιατί χωρίς αυτούς «κινδυνεύουμε από τον πόλεμο και την τρομοκρατία». Γι” αυτό και πρέπει να τους τα δώσουμε όλα. Τη γη, τον αέρα, τις θάλασσες, την εργατική μας δύναμη, μέχρι και τις ζωές μας. Για να είμαστε, λέει, ασφαλείς.


 Η ακροδεξιά -σε όλες τις μορφές της- στηριζόμενη στην αντικομμουνιστική υστερία θα βρει την ευκαιρία να χύσει το δηλητήριό της. Για τους νεκρούς που δεν υπήρξαν. Για τα χρόνια εκείνα που, παρεμπιπτόντως, η χώρα δεν ήταν τόσο άσχημα οικονομικά. Η ρεφορμιστική Αριστερά θα «τιμήσει» την επέτειο του Νοέμβρη. Θα υποτάξει για άλλη μια φορά την πάλη του λαού τότε αλλά και σήμερα στα συνδιαχειριστικά της σχέδια. Για μια άλλη παιδεία, μια άλλη οικονομία, πάντα εντός των πλαισίων του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.
Αλλά και πάλι εμείς θα διαδηλώσουμε. Γιατί αντιλαμβανόμαστε και ανησυχούμε με τις εξελίξεις στη χώρα μας, αλλά και στη γύρω περιοχή. Και θέλουμε να κάνουμε αυτήν την ανησυχία οργή και να την ενώσουμε με τον υπόλοιπο λαό που οργίζεται και ανησυχεί. Γιατί θέλουμε κόντρα στο κλίμα της υποταγής και της απογοήτευσης να βαδίσουμε έναν άλλο δρόμο. Το δρόμο της ολοκληρωτικής σύγκρουσης με αυτό το σύστημα.

Γι” αυτό δεν βλέπουμε κανέναν προστάτη. Το αντίθετο. Βλέπουμε τη συμφωνία της κυβέρνησης με τις ΗΠΑ (μέσω της συνάντησης Τσίπρα-Τραμπ) για αναβάθμιση και επέκταση των ΝΑΤΟϊκών βάσεων στη χώρα μας (βλ. Σούδα αλλά και Αλεξανδρούπολη), για μεταφορά πυρηνικών στον Άραξο το μόνο που κάνει είναι να φέρνει πιο κοντά τον πόλεμο στην περιοχή μας. Γιατί μετατρέπει τη χώρα μας σε ορμητήριο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην αντιπαράθεσή του με τη Ρωσία και το λαό σε αναλώσιμο.
Ας αναλογιστούμε λοιπόν ποιους «καλούμε» να μας προστατέψουν. Αυτούς που διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ, που διχοτόμησαν την Ουκρανία και συνεχίζουν τον πόλεμο στη Συρία στα πλαίσια της αντιπαράθεσής τους με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. Ας αναλογιστούμε τι έρχονται να προστατέψουν οι Αμερικάνοι, μετατρέποντας ολόκληρο το Αιγαίο σε χώρο κυριαρχίας τους. Μήπως τα συμφέροντά και τις επιδιώξεις τους στην περιοχή; Μήπως δεν είναι αυτά που σκέφτονται όταν λένε –διά στόματος του πρεσβευτή των ΗΠΑ Πάιατ- ότι «η συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ στη Σούδα είναι πρότυπο παγκοσμίως», ότι «η βάση της Σούδας είναι ένα διαμάντι»; Μήπως δεν είναι στο πλαίσιο αυτό που η αστική «μας» τάξη ευελπιστεί να πάρει ένα κομματάκι απ’ την πίτα; Γιατί απλά δεν μπορεί να δει τον εαυτό της έξω από το πλαίσιο της εξάρτησης; Και για αυτό μας καλεί συνεχώς να υποταχτούμε σε αυτό το πλαίσιο. Αλλά εμείς καταλαβαίνουμε. Όπως κατάλαβε και ο εξεγερμένος λαός τον Νοέμβρη του ’73, όταν έγραφε τα συνθήματα στις πύλες του Πολυτεχνείου. Γιατί και τότε η χώρα μας είχε γίνει μια απέραντη αμερικάνικη βάση.
Συνειδητοποιούμε ξανά ότι ο ιμπεριαλισμός είναι ο εχθρός μας. Ότι όσο και αν θέλουν οι κυβερνήσεις «μας» να τον εξωραΐσουν, δεν μπορούν να σβήσουν από τη μνήμη μας τον πόλεμο, τη φτώχεια και την προσφυγιά που έχει σπείρει σε όλες τις γωνιές της γης. Και ξέρουμε ότι όσο περισσότερο μας σφιχταγκαλιάζει τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε από τα φονικά του σχέδια. Γιατί βλέπουμε ότι οι συμμαχίες που κάνουν οι κυβερνήσεις «μας» με τα πιο μισητά κράτη και καθεστώτα της περιοχής, της Αιγύπτου και του Ισραήλ, μας βάζουν σε τεράστιους κινδύνους. Για αυτό πρέπει να βροντοφωνάξουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη από κανέναν προστάτη. Ότι είμαστε με τη φιλία και την αλληλεγγύη των λαών, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στον πόλεμο και στις ΝΑΤΟϊκές βάσεις.
Αλλά αυτή είναι η μία πλευρά. Γιατί παράλληλα η εργατική τάξη και όλοι οι εργαζόμενοι στενάζουν κάτω από την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κερδοφορία. Γιατί έχει φανεί ότι το σύστημα αυτό δεν θα σταματήσει την επίθεσή του αν δεν το σταματήσει ο λαός με την πάλη του. Και αυτή η επίθεση θα εξελίσσεται σε όλα τα πεδία της ζωής μας. Από τις εργασιακές συνθήκες, στο δικαίωμα στην ασφάλιση, στη μόρφωση, στο συνδικαλισμό και στις δημοκρατικές ελευθερίες. «Όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο». Αυτή είναι η κατεύθυνση του συστήματος σήμερα και δεν αλλάζει, παρά μόνο με την αλλαγή των ταξικών συσχετισμών προς όφελος του λαού. Και όσο αυτό δεν γίνεται, η φασιστικοποίηση και η τρομοκρατία θα οργιάζουν και θα τροφοδοτούν τα κάθε είδους φασιστικά μορφώματα. Έτσι συνειδητοποιούμε ξανά ότι το σύστημα αυτό δεν διορθώνεται, δεν εξορθολογίζεται. Και ότι μόνο η πάλη μας για δικαιώματα, η οργανωμένη αντίσταση και διεκδίκηση θα βελτιώσει τις ζωές μας.
Φέτος η 44η επέτειος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου «συμπίπτει» με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Είμαστε οι τελευταίοι που θα μπορούσαν να μας κατηγορήσουν για μια μεταφυσική πίστη στις επετείους και στους αριθμούς. Δεν επιδιώκουμε κάτι τέτοιο ούτως ή άλλως. Αλλά θέλουμε να αναδείξουμε ένα πράγμα. Κάτι που προσπάθησε να αντιληφθεί ο εξεγερμένος λαός το Νοέμβρη του ’73. Ότι ο διακαής πόθος του για δημοκρατία, για ελευθερία, για ειρήνη, για ζωή με δικαιώματα και για ανεξαρτησία συνδέεται άμεσα με την πάλη τής εργατικής τάξης για κοινωνική απελευθέρωση. Ότι για να μπορέσει ο λαός να κάνει πραγματικά κουμάντο στον τόπο του πρέπει να τα βάλει με τον διπλό εχθρό, το ντόπιο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.
Για όλα αυτά διαδηλώνουμε ξανά. Για να αναδείξουμε την αντιιμπεριαλιστική-αντικαπιταλιστική κατεύθυνση στο κίνημα. Γιατί δεν θέλουμε να βλέπουμε τους λαούς στη γωνία ενώ το σύστημα επελαύνει. Γιατί δεν θέλουμε να βλέπουμε τα δίκαια «θέλω» των λαών να γίνονται υποχείρια ιμπεριαλιστικών και αντιδραστικών συμφερόντων (κουρδικό κίνημα, Καταλονία κτλ). Γιατί θέλουμε να τιμήσουμε τους νεκρούς μας που υπήρξαν. Γιατί συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι λαοί μπορούν και πρέπει να νικήσουν. Κόντρα στις δυνάμεις της αντίδρασης. Κόντρα στις δυνάμεις του ρεφορμισμού που, όπως και τότε, έτσι και τώρα αποφεύγουν να θέσουν το ζήτημα της σύγκρουσης με το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης και βλέπουν την προοπτική τους μόνο στην προτασεολογία και στον κοινοβουλευτισμό. Κόντρα στο ρεύμα διαδηλώνουμε άλλη μια φορά ενισχύοντας την κατεύθυνση της αντίστασης, της διεκδίκησης και της αναμέτρησης με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.


1 σχόλιο:

  1. «Κ»ΚΕ και Πολυτεχνείο 1973

    Παραθέτω,χωρίς σχόλια,δεν χρειάζεται άλλωστε,για το τι λέει το «Κ»ΚΕ για τη στάση του στο Πολυτεχνείο 1973 :
    «ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΉ» Νο 8 : «καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη 14.11.73, 350 οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου, με βάση τις εντολές του παραμερισμένου τώρα τέως πρωτοδικτάτορα Παπαδόπουλου και της αμερικάνικης CIA».

    «Η περιβόητη καταγγελία που υπάρχει στο συγκεκριμένο φύλλο [σημείωση Πανσπουδαστική Νο 8]...αποτελεί ανακοίνωση της επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου ! »,«Ριζοσπάστης» 27 Νοεμ.2012,σελ.5
    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=7165041
    Εδώ ο «Ρ» ψεύδεται,δεν αποτελεί ανακοίνωση της επιτροπής κατάληψης,αλλά πλαστογραφία της !
    Τα άτομα της επιτροπής κατάληψης στην αρχή της μεταπολίτευσης διευκρίνισαν ότι πρόκειται για πλαστογραφία.
    Δείτε και το διπλανό,στην ίδια σελίδα του «Ρ»
    https://www.rizospastis.gr/story.do?id=7165052
    Και η κατάληψη του Πολυτεχνείου άρχισε την Τετάρτη 14 Νοεμ. 1973,
    όχι,όπως λέει το δημοσίευμα αυτό του «Ρ»,την Πέμπτη 15 Νοεμ. 1973...

    Από την «Έκθεση και συμπεράσματα για τα γεγονότα του Νοεμβρη 1973» ,της ΚΕ του «Κ»ΚΕ : «...κυρίως να πάρουν μέτρα για την απαγκίστρωση των φοιτητών από το Πολυτεχνείο ...το Γραφείο της Σπουδάζουσας της ΚΝΕ θεώρησε ότι η κατάληψη, παρόλα που έπρεπε να αποφευχθεί...»,και παρακάτω «αν η ΚΝΕ ήταν σωστά προετοιμασμένη και τα στελέχη της δούλευαν έγκαιρα και επιτόπου μέσα στο Φ.Κ., μ’ αυτή την κατεύθυνση, θα ήταν δυνατό ή να μην επιλεγεί καθόλου η μορφή της κατάληψης, ή κι αν προσωρινά πραγματοποιούνταν, να στρέφονταν γρήγορα προς άλλες εξελίξεις»,δείτε το πλήρες κείμενο :
    http://www.kke.gr/istoria/ekthesh_kai_symperasmata_gia_ta_gegonota_toy_noembrh_1973?morf=1

    Παραθέτω και την Πανσπουδαστική Νο 8,Γενάρη-Φλεβάρη 1974,σελίδα 4,
    με την περιβόητη πλαστή ανακοίνωση της επιτροπής κατάληψης του
    Πολυτεχνείου 1973 :

    http://2.bp.blogspot.com/-BNx-3klSkUk/TsPoNf0FjsI/AAAAAAAAAPI/TkeN9izU8iE/s1600/pan04.GIF

    Παραθέτω και το πιο κάτω :

    Μία δήλωση 17 μελών της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου για ένα δημοσίευμα της «Πανσπουδαστικής», οργάνου της «ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ»

    Εμείς οι «17», μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής, που προέκυψε από δύο μέλη κάθε Σχολής εκλεγμένα από τις Γενικές Συνελεύσεις των Σχολών που πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της τριήμερης κατάληψης του Πολυτεχνείου, διαβάσαμε στο 8ο φύλλο της «ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗΣ», οργάνου της «ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ», κείμενο με τίτλο «Ανακοίνωση – απάντηση» της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα του Πολυτεχνείου.

    Επειδή και στο παρελθόν παρουσιάσθηκαν και άλλες ανακοινώσεις, επικαλούμενες την καθολική έγκριση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα, κρίνουμε σκόπιμο να τονίσουμε ότι εμείς ποτέ δεν λάβαμε μέρος στη σύνταξη ή την υπογραφή καμμίας παρόμοιας ανακοίνωσης και, φυσικά, ούτε της παραπάνω.

    Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα είχε σαν καθήκον και επιδίωξη την υπεύθυνη και μοναδική αντιπροσώπευση των φοιτητών και την συντονισμένη προβολή των αιτημάτων και συνθημάτων που εξέφρασαν τον αγώνα εκείνων των ημερών και μέσα στις τότε συγκεκριμένες συνθήκες. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, δεν μπορεί να ανατεθεί στην Συντονιστική Επιτροπή και, πολύ περισσότερο σε κάποια μέλη της, ο ρόλος της παντοτινής έκφρασης του φοιτητικού κινήματος.

    Η επίκληση του ονόματος της Συντονιστικής Επιτροπής για την κάλυψη και προβολή ορισμένων γνωμών και θέσεων, ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε κριτική που θα μπορούσε να ασκήσει κανείς για το περιεχόμενό τους, είναι τουλάχιστον απαράδεκτη.

    Νομίζουμε ότι τέτοιες ενέργειες δεν πρέπει να γίνονται, γιατί μονο καλό δεν προσφέρουν στην ενότητα του αγώνα.

    «17 ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ»

    Σημείωση: Για την διατύπωση και την υπογραφή των παραπάνω απόψεων δεν ήταν δυνατό να βρεθούν για να συμμετάσχουν όλα τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου, εξ αιτίας των δύσκολων συνθηκών που αντιμετωπίζουν (φυλακές, παρανομία κλπ).

    Περιοδικό «Δημοκρατία», μηνιαία Δημοκρατική επιθεώρηση, «Ομάδα Δημοκρατίας», τεύχος 82 (5/1974) σελ. 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή