Ο Οκτώβρης του 1917 και οι Οκτώβρηδες στο λυκαυγές του 21ου αιώνα

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 328, στις 9/11/1996

Τα 79 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης δίνουν αφορμή για να συλλογισθεί κανείς μέσα από τι συμπληγάδες πορεύτηκε η πρώτη απόπειρα της ανθρωπότητας να οικοδομήσει μια νέα κοινωνία, τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες.

Αναλογιζόμενος ο σκεπτόμενος άνθρωπος την πορεία των κοινωνιών του, δεν μπορεί παρά να σταματήσει και να επιμείνει σ' αυτό που σήμαινε η επανάσταση του Οκτώβρη. Από κει και μετά, ανάλογα με τα ταξικά του συμφέροντα και την ταξική του ένταξη, βγάζει τα συμπεράσματά του κι αντίστοιχα στέκεται μπροστά σ' αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός.

Άρης Βελουχιώτης. Μια ξεχωριστή μορφή του εθνικο-λαϊκού απελευθερωτικού αγώνα

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 298, στις 24/6/1995

Πενήντα χρόνια από τη νίκη των λαών κατά του ναζιφασισμού και μ’ αφορμή αυτή την επέτειο ανασκαλεύονται ζητήματα σχετικά με τις πτυχές και τις φυσιογνωμίες αυτού του αγώνα.

Τις μέρες του Ιούνη διοργανώθηκαν εκδηλώσεις στη μνήμη του πρωτοκαπετάνιου Άρη Βελουχιώτη που έτσι άδοξα πριν 50 χρόνια και συγκεκριμένα στις 16/6/45, μαζί με το πρωτοπαλίκαρό του Τζαβέλα, μπροστά στα αδιέξοδα στα οποία είχε οδηγηθεί ο απελευθερωτικός αγώνας του λαού, προτίμησαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους, θεωρώντας ότι πλησίαζε το τέλος τους από τα βόλια του εχθρού. Αυτή τουλάχιστον η εκδοχή του χαμού του είναι η επικρατέστερη.

Κορέα 1950-1953. Ο Ψυχρός Πόλεμος γίνεται Θερμός

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 801, στις 13/5/2017

Ο Πάμπλο Πικάσο ζωγράφισε το 1951 τη «Σφαγή στην Κορέα» εμπνευσμένος από το έργο του Γκόγια «3^η Μαρτίου» (1814) που αναφέρεται στην αντίσταση των Ισπανών ενάντια στις γαλλικές δυνάμεις κατοχής.

Οι πρώτες πράξεις του Ψυχρού Πολέμου

Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Περίοδος του Ψυχρού Πολέμου. Έχει προηγηθεί η λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (ΒΠΠ) με τη νίκη του Κόκκινου Στρατού επί των Γερμανών Ναζί και έχουν δημιουργηθεί στην Ανατολική Ευρώπη οι Λαϊκές Δημοκρατίες. Ένα χρόνο νωρίτερα, στα 1949, ο κινέζικος λαός βγαίνοντας νικητής, μετά από έναν μακρόχρονο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, εγκαθίδρυσε σοσιαλιστικό καθεστώς. Σε πολλές περιοχές του πλανήτη εμφανίστηκαν δυναμικά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που κλόνισαν τα θεμέλια του ιμπεριαλισμού. 

Ινδία, 50 χρόνια από την ιστορική εξέγερση. Οι κληρονόμοι του Ναξαλμπάρι

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 801, στις 13/5/2017

του Βαραβάρα Ράο*

“Στην Ινδία, η Ένοπλη Αγροτική Επαναστατική Εξέγερση του Ναξαλμπάρι, της οποίας πλησιάζει η 50η επέτειος, εμπνεύστηκε και επηρεάστηκε από την Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας. Το Ναξαλμπάρι ήταν ένα πρωτοπόρο γεγονός κάτω από την καθοδήγηση του συν. Τσάρου Μαζουμντάρ ενός από τους δυο μεγάλους ηγέτες, δάσκαλους και ιδρυτές του ΚΚΙ (Μαοϊκού), (ο άλλος ήταν ο Κανχάι Τσάτερτζι), γεγονός που σημάδεψε μια καινούρια αρχή στην ιστορία της δημοκρατικής επανάστασης στη χώρα”.

Τα πώς και τα γιατί της 21ης Απρίλη 1967 - Το διεθνές πλαίσιο

Το κείμενο αυτό αποτελεί τη μια από τις δύο εισηγήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην εκδήλωση του Εκτός των Τειχών «Τα πώς και τα γιατί της 21ης Απρίλη 1967».

Η 21η του Απρίλη του 1967 στην Ελλάδα και η επιβολή της αμερικανοστήριχτης δικτατορίας δεν ήταν ένα γεγονός ανεξάρτητο από το διεθνές πολιτικό σκηνικό, μια ιδιαιτερότητα που «έτυχε» να συμβεί σε μια μικρή χώρα της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου. Βλέποντας την υφήλιο εκείνα τα ταραγμένα χρόνια της δεκαετίας του '60, θα δούμε τους τρόπους με τους οποίους εκφράστηκε αυτή ακριβώς η -ίδια εν πολλοίς- ταραχή στις διάφορες γωνιές του πλανήτη και πώς η χώρα μας εντάχθηκε σε όλον αυτό τον ορυμαγδό εξελίξεων.

Η, σε παγκόσμιο επίπεδο, μεγάλη αναταραχή της δεκαετίας του '60 δεν ήταν παντού αρνητική για τους λαούς και το κομμουνιστικό κίνημα. Ήταν, πράγματι, και μια... «υπέροχη κατάσταση»... Τα «περιεχόμενα» της ιστορικής αυτής περιόδου περιλαμβάνουν μεν εγκαθίδρυση δικτατοριών, δολοφονίες αγωνιστών και κομμουνιστών, ανελέητο κυνήγι των λαών, ισοπέδωση δημοκρατικών δικαιωμάτων και σειρά αναδιατάξεων στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα πολιτικά και ιδεολογικά, αλλά είναι γεμάτα και με λαμπρές σελίδες για τα λαϊκά και κομμουνιστικά κινήματα σε διάφορες γωνιές του πλανήτη, με παγκόσμια εμβέλεια και σημαντικά λαϊκά ξεσπάσματα μέχρι και σε δυτικές καπιταλιστικές μητροπόλεις. Γι' αυτό και αυτή η δεκαετία δικαίως χαρακτηρίζεται ως μία από εκείνες που στιγμάτισαν την Ιστορία, αφού σε έναν μεγάλο βαθμό καθόρισε την μετέπειτα πορεία όλων των πλευρών της παγκόσμιας σκακιέρας.

Τα πώς και τα γιατί της 21ης Απρίλη 1967 - Η εσωτερική πολιτική κατάσταση

Το κείμενο αποτελείται από τα βασικά σημεία της μιας από τις δύο εισηγήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην εκδήλωση του Εκτός των Τειχών «Τα πώς και τα γιατί της 21ης Απρίλη 1967» έτσι όπως δημοσιεύονται στη Προλεταριακή Σημαία που κυκλοφορεί. (φυλ. 800, 29/4/2017)

Η εκδήλωση στο Εκτός των Τειχών που έγινε στις 21 του Απρίλη, έθεσε έναν μεγάλο πλούτο ζητημάτων, τόσο εισηγητικά όσο και στη συζήτηση που ακολούθησε. Αφού τέθηκε το βασικό περίγραμμα της διεθνούς κατάστασης της δεκαετίας του ‘60 και τα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν αλλά και σημάδεψαν την επταετία στη χώρα μας, ακολούθησε σειρά πολύ ενδιαφέρουσων τοποθετήσεων. Βασικό τους στοιχείο, η αποδόμηση των σημερινών επιχειρημάτων που, είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά, βγάζουν λάδι τους Αμερικάνους στην υπόθεση της Χούντας, αλλά και η απάντηση σε εκείνες τις φωνές που σήμερα μιλούν για την «αδέκαστη» χουντική ηγεσία, τη διαφάνεια στον δημόσιο βίο και άλλα τέτοια φαιδρά. Τα οποία, όμως, ακούγονται σήμερα κυρίως από τη νεολαία, διαστρεβλώνοντας τα πραγματικά γεγονότα και υπηρετώντας μια ακροδεξιά ρητορική.

18 χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας. Ο Δίας και ο Τυφώνας θα αιματοκυλήσουν ξανά τα Βαλκάνια;

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 799, στις 8/4/2017

Σύμφωνα με έναν από τους αρχαιοελληνικούς μύθους, η οροσειρά Αίμος, που προσδιορίζει τη βαλκανική χερσόνησο, πήρε το όνομά της από το αίμα του τέρατος Τυφώνας. Ο Δίας, ύστερα από μια χαμένη μάχη στο όρος Κάσιο (σημερινή Συρία), κυνήγησε και νίκησε τον Τυφώνα στο όρος βόρεια της Θράκης. Ίσως για να δικαιωθεί ο μύθος κατά το πέρασμα των αιώνων, πολλοί θεοί και ανθρωπόμορφα τέρατα φρόντισαν να μη στεγνώσει ποτέ από το αίμα το παγκόσμιο σταυροδρόμι των Βαλκανίων. 18 χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, ακολουθώντας το δρομολόγιο του αρχαίου μύθου, ο αμερικάνικος και ο ρωσικός ιμπεριαλισμός μεταφέρουν ξανά την αντιπαράθεση από τη Μ. Ανατολή στη βαλκανική χερσόνησο.

Η επικαιρότητα της μαύρης επετείου

του Νίκου Παπαβασιλείου

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών

http://www.efsyn.gr/arthro/i-epikairotita-tis-mayris-epeteioy

50 χρόνια μετά, αλλά το 2017 «θυμίζει» πολλά από το 1967. Γι’ αυτό η προσέγγιση των αιτιών και των όρων που οδήγησαν στην αμερικανοκίνητη φασιστική χούντα της 21/4/67 είναι χρειαζούμενη στον λαό μας γι’ αυτά που σήμερα ζει, γι’ αυτά που έχει μπροστά του. Είναι αναγκαία απέναντι στις αστικές δυνάμεις που σύρονται από τους ίδιους με τότε προστάτες τους και σέρνουν τον λαό σε αντιδραστικά αδιέξοδα.

Να βαδίσουμε το δρόμο του Οχτώβρη

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία, αρ. φυλ. 215, στις 30/11/1991

Παραθέτουμε αποσπάσματα από την εισήγηση του ΚΚΕ(μ-λ) στην εκδήλωση-συζήτηση στη Θεσσαλονίκη, για τα 74 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης.

Πέρα από τους "ιστορικούς"

…Μαζευτήκαμε εδώ για να τιμήσουμε την επέτειο του Οχτώβρη. Πρόκειται σίγουρα για κάτι ξεχωριστό. Όχι μόνο γιατί πάντα ήταν ξεχωριστή η σημασία του Οχτώβρη, αλλά και για τις ιδιαίτερες συνθήκες μέσα στις οποίες γιορτάζεται τη φετινή χρονιά.

Τελειώσανε οι ψεύτικοι πανηγυρισμοί. Η επίδειξη ισχύος της ρώσικης υπερδύναμης, που κηλίδωνε το νόημα του Οχτώβρη. Οι πανηγυρισμοί εκείνοι που χρησίμευαν για την παραπλάνηση των λαών και του προλεταριάτου.

Σήμερα έχουμε κάτι άλλο. Σήμερα έχουμε την ανοιχτή επίθεση ενάντια στον Οχτώβρη, ακόμη κι από τους μέχρι χτες ψεύτικους υπερασπιστές του. Το γκρέμισμα και των τελευταίων υπολειμμάτων από τις κατακτήσεις των σοβιετικών λαών. Την αποθράσυνση των αντιδραστικών δυνάμεων. Τη μετονομασία του Λένινγκραντ σε Αγία Πετρούπολη. Έτσι κλείνει ο κύκλος που άνοιξε όταν ο Χρουστσόφ άλλαξε το όνομα του Στάλινγκραντ σε Βόλβογκραντ...

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ Ν.ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την εισήγηση της σ. Κ.Ζ. στην εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων για τον Νίκο Μπελογιάννη που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 3 Απρίλη 2017  στο βιβιλοπωλείο - καφέ "Εκτός των Τειχών".

πηγή: https://antigeitonies.blogspot.gr/2017/04/blog-post_41.html

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

«Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.». Αυτός ο στίχος από το γνωστό ποίημα του Ρίτσου αρκεί και μόνο για να περιγράψει κάποιος τη συνεισφορά και το έργο αυτού του μεγάλου λαϊκού αγωνιστή. Είναι όντως διδακτική όλη η ζωή και το έργο του Μπελογιάννη. Για το πλούσιο συγγραφικό του έργο μάλιστα δυστυχώς λίγοι γνωρίζουν. Ο Μπελογιάννης ήταν ένας πραγματικός μαχητής της πένας, και τα έργα του αναδεικνύουν φοβερές διανοητικές ικανότητες και κλίσεις, όπως στη λογοτεχνία.

Η κουλτούρα των αστών (SURVIVOR) βλάπτει σοβαρά τις συνειδήσεις

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φύλ. 798, στις 25/3/2017

Η αλήθεια είναι ότι έχει κανείς πολλές αφορμές και ερεθίσματα για να σχολιάσει την βαρβαρότητα που χαρακτηρίζει τη σημερινή εποχή. Από τα ειδικά, εργατικά ατυχήματα, τις άθλιες συνθήκες στα νοσοκομεία, τα 17χρονα στα σχολεία που λιποθυμούν από την πείνα έως και τα γενικότερα. Αυτά δηλαδή της συνολικότερης εφιαλτικής κατάστασης που βιώνουν οι φτωχές λαϊκές μάζες, της εφόρμησης του κεφαλαίου στον κόσμο της δουλειάς, τις φρικαλεότητες των ιμπεριαλιστών στην περιοχή και πάει λέγοντας.

Η τέταρτη επέτειος της Οχτωβριανής Επανάστασης

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 213, στις 2/11/1991

Από τα Άπαντα του Λένιν δημοσιεύουμε αποσπάσματα μιας ενδεικτικής κριτικής των στόχων, των επιτυχιών και των δυσκολιών της μεγαλειώδους εφόδου στον ουρανό των προλετάριων της Ρωσίας.

Η επικαιρότητα αυτών των εκτιμήσεων είναι φανερή γιο τον καθένα που θέλει να συνεχίσει αυτή την προσπάθεια, που παλεύει για τον σοσιαλισμό.

«…Πλησιάζει η 4η επέτειος της 25 του Οχτώβρη (7 του Νοέμβρη).

Όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη μεγάλη αυτή μέρα, τόσο πιο πεντακάθαρη γίνεται η σημασία της προλεταριακής επανάστασης στη Ρωσία, τόσο πιο βαθιά σκεφτόμαστε και την πραχτική πείρα της δουλειάς μας στο σύνολό της.

Θεσσαλονίκη 1947. Πολιτικό έγκλημα δίχως τιμωρία. 70 χρόνια από τη δολοφονία του Γιάννη Ζέβγου

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φύλ. 798, στις 25/3/2017

«Ο δρόμος και σε τούτη τη φάση του αγώνα είναι τραχύς και δύσκολος. Οι σκοτεινές δυνάμεις επιβουλεύονται και την τάξη και τη λευτεριά του λαού και βυσσοδομούν να εμποδίσουν, να κάμουν αδύνατη την ομαλή δημοκρατική εξέλιξη και να ξαναφέρουν την εποχή των κινημάτων, των δικτατοριών, των φασισμών, της αναρχίας».

Γ. Ζέβγος 1944, (πρόλογος στο «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ, του Δ. Γληνού)

Στις 20 Μάρτη του 1947 δολοφονείται εν ψυχρώ στη Θεσσαλονίκη το στέλεχος του ΚΚΕ Γιάννης Ζέβγος. Ήταν μια ακόμα από τις δεκάδες δολοφονίες που διέπραξε το ελληνικό μοναρχοφασιστικό καθεστώς με τις πλάτες των Άγγλων και αργότερα των Αμερικάνων, στην προσπάθειά του να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα τους αγωνιστές του ΕΑΜ και τους κομμουνιστές.

Η επικαιρότητα της Προλεταριακής Επανάστασης

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 213, στις 2/11/1991

Διανύουμε την τελευταία δεκαετία του αιώνα μας και η Οκτωβριανή Επανάσταση, που ξέσπασε στη δεύτερη δεκαετία (1917), σφράγισε τον αιώνα μας με τα συγκλονιστικά της μηνύματα που ακόμα και σήμερα παραμένουν επίκαιρα

Η κατάρρευση των κακέκτυπων του σοσιαλισμού, τόσο στην πρώτη χώρα, όπου επιχειρήθηκε αυτή η τιτάνια προσπάθεια, δηλ. στη Σοβιετική Ένωση, όσο και στις άλλες που την ακολούθησαν, επιχειρήθηκε και επιχειρείται να παρουσιαστεί και να ταυτιστεί με το τέλος του σοσιαλισμού, με το τέλος του κομμουνιστικού κινήματος. Ορισμένοι, μάλιστα, μιλάνε και για το τέλος της Ιστορίας. Ματαιοπονούν! Γιατί η Ιστορία δεν τελειώνει, δεν μπορεί να τελειώσει ενόσω υπάρχουν άνθρωποι και αντίστοιχες κοινωνίες. Και ενόσω μέσα σ' αυτές τις κοινωνίες θα κυριαρχεί η κοινωνική αδικία, τότε ο σοσιαλισμός και η κομμουνιστική προοπτική κυοφορούνται μέσα σε τέτοιες καταστάσεις, μέχρις ότου ολοκληρωθεί το πλήρωμα του χρόνου και η "μαμή της ιστορίας" φέρει στο προσκήνιο τη νέα κοινωνία.

Η φωτιά του Οκτώβρη

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 213, στις 2/11/1991

Ήταν δύο περίπου δύο το ξημέρωμα εκείνο, της Πέμπτης 26 του Οκτώβρη 1917 (σύμφωνο με το παλιό ημερολόγιο) όταν ο βομβαρδισμός των Χειμερινών Ανακτόρων σταμάτησε ξαφνικά. Λίγο μετά, μια ομάδα κοκκινοφρουρών με επικεφαλής τους στρατιωτικούς διοικητές της Πετρούπολης έμπαινε στη μεγάλη «αίθουσα των μαλαχιτών», όπου βρίσκονταν τα απομεινάρια της κυβέρνησης Κερένσκι. «Εν ονόματι της Επαναστατικής Στρατιωτικής Επιτροπής» οι 13 υπουργοί συνελήφθηκαν και οδηγήθηκαν στο φρούριο Πέτρου και Παύλου. Μ επανάσταση είχε νικήσει την τελευταία, όπως αποδείχτηκε, εστία αντίστασης στην παγωμένη Πετρούπολη.

Οκτωβριανή Επανάσταση. Το πέρασμα των μαζών στο προσκήνιο της ιστορίας

του Βασίλη Σαμαρά

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 348, στις 15-11-97

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από την τοποθέτηση του σ. Βασίλη Σαμαρά στο τριήμερο των εκδηλώσεων για τα 80 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, που οργάνωσαν τα περιοδικά «Ουτοπία», «Θέσεις», «Πολίτης».

Θα θέλαμε να ξεκινήσουμε μ’ αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Πολλοί είναι αυτοί που δυσαρεστούνται από την κατάσταση όπως διαμορφώνεται. Πολλοί είναι επίσης αυτοί που της εναντιώνονται. Κάποιοι μιλούν για περίοδο βαρβαρότητας. Θα συμφωνήσουμε μαζί τους.

ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ. Πάντα με την επανάσταση όπου κι’ αν ήταν, όπως και αν ξεσπούσε και με όποιους συσχετισμούς κι αν διέθετε !

του Στέλιου Αγκούτογλου

Δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 793, 794 στις 14/1/2017 και 28/1/2017

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν εβραία στην καταγωγή και γεννήθηκε στα 1871, στο Ζάμοστς της ρωσοκρατούμενης, τότε, Πολωνίας. Ήταν το πέμπτο, το μικρότερο παιδί της οικογένειας του εμπόρου ξυλείας Ελιάσζ και της Λίνε Λούξεμπουργκ. Σε ηλικία πέντε ετών υποχρεώνεται, από την ασθένεια που την ταλαιπωρούσε, να περασθεί νάρθηκας στα πόδια της και να μείνει ακίνητη για έναν χρόνο. Όταν απαλλάχτηκε από αυτόν τον βραχνά το δεξί της πόδι ήταν κατά τι κοντύτερο και την υποχρέωνε να κουτσαίνει ελαφρά. Όμως και από εκείνη την ηλικία ξεχώριζε η Ρόζα για αυτά που έλεγε και για αυτά που έκανε. Βέβαια και όλη η οικογένεια του Ελιάσζ είχε προοδευτικές αντιλήψεις με σχετικές διώξεις, μιας και ζούσαν σε μια Πολωνία κατεχόμενη από τους Ρώσους, όπου οι Πολωνοί δεν χώνευαν τους Ρώσους, οι Ρώσοι τους Πολωνούς και όλοι μαζί τους εβραίους. Σ’ αυτήν την χώρα γεννήθηκε και η ιδέα να δημιουργηθεί μια κοινή γλώσσα όλων των λαών, για να μπορούν να συνεννοούνται και να ανοίγει πιο εύκολα ο δρόμος της αδελφοσύνης τους. Ήταν ο ρωσοεβραίος Λουδοβίκος Ζαμένχοφ (1859-1917) γιατρός οφθαλμολόγος, που γνώριζε και μιλούσε πολλές γλώσσες, ανάμεσα στις οποίες ήταν η ελληνική, η λατινική και άλλες πολλές και ασχολούνταν με τις γλώσσες των ανθρώπων. Τα διάφορα γλωσσολογικά πονήματά του τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο Doctor Esperanto και από τότε καθιερώθηκε ως η γλώσσα Εσπεράντο, την οποία κάποιοι συνεχίζουν να την μαθαίνουν και να την ομιλούν.

Τα γεγονότα στην Ουγγαρία το 1956. Οι εύκολες αναγνώσεις οδηγούν σε επιπόλαια συμπεράσματα

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 792, στις 24/12/2016

Πολλά έχουν γραφτεί κατά καιρούς από αστικές εφημερίδες αλλά και από αριστερά έντυπα για τα γεγονότα του Οκτώβρη - Νοέμβρη του 1956 στην Ουγγαρία. Εξέγερση, επανάσταση, αντεπανάσταση, απόπειρα πραξικοπήματος, παρέμβαση των Δυτικών, στρατιωτική επέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης; Ο καθένας από τη σκοπιά του προσπαθεί να ερμηνεύσει γεγονότα που ακόμα και σήμερα δεν είναι και πολύ γνωστά και οι πληροφορίες μέσα από τα επίσημα κρατικά αρχεία είναι φειδωλές. Όπως είναι φυσικό, η φιλοδυτική προπαγάνδα βρίσκει «πεδίον δόξης λαμπρόν» για να στηλιτεύσει την εισβολή των Σοβιετικών τανκς και την καταστολή και να ρίξει για μια ακόμη φορά το αντικομμουνιστικό της δηλητήριο.

Γκρίνσμπορο, Βόρεια Καρολίνα Η διαδήλωση που δεν ξεκίνησε ποτέ

του Δημήτρη Παυλίδη

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φ. 790, στις 26-11-2016

Στο νεκροταφείο Maplewood, στο Γκρίνσμπορο της Βόρειας Καρολίνας, ανάμεσα στους χαμηλούς τάφους ορθώνεται μια μεγάλη επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα για να μνημονεύει τους πέντε δολοφονημένους αγωνιστές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος (CWP). Την Σάντι Σμιθ, την μοναδική μαύρη από τους πέντε, νοσοκόμα στους εργάτες της τοπικής κλωστοϋφαντουργίας και αγωνίστρια για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων. Η Σάντυ είναι η μόνη που δεν είναι θαμμένη εδώ αλλά στην Νότια Καρολίνα. Τον Τζιμ Γουόλερ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και επικεφαλής του συνδικάτου κλωστοϋφαντουργών, φοιτητή ιατρικής. Τον Μπιλ Σάμσον, απόφοιτο Θεολογίας του Χάρβαρντ. Τον Σέζαρ Κάουσε, κουβανό μετανάστη, απόφοιτο του Ντιουκ και συνδικαλιστή. Και τέλος τον Μάικ Νάθαν, παιδίατρο, γνωστό σαν ο «γιατρός του λαού» σε κέντρο υγείας στο γειτονικό Ντέρχαμ. Από τους πέντε ο Νάθαν ήταν ο μόνος που δεν ήταν μέλος του κόμματος, αλλά υποστήριζε την δράση της γυναίκας του Μάρτι, η οποία κατάφερε να επιζήσει από τον τραυματισμό της. Κάτω από τα ονόματα είναι γραμμένη η προτροπή: « Ζήσε σαν αυτούς, τόλμησε να αγωνιστείς, τόλμησε να νικήσεις!» Οι δημοτικές αρχές στο Γκρίνσμπορο, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εμποδίσουν την τοποθέτηση της επιτύμβιας στήλης με την αιτιολογία πως μετέδιδε πολιτικά μηνύματα! 

Νοέμβρης του 1922. Ιδρύεται η ΟΚΝΕ. Ψυχή και καρδιά της νεολαίας

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 789, στις 12/11/2016

Στις 28 Νοέμβρη του 1922 πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη συνέδριο σοσιαλιστικών νεολαιών από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Ήταν η μέρα που ιδρύθηκε η Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, η ΟΚΝΕ.

Η ίδρυση της ΟΚΝΕ

Η απόφαση της ίδρυσης μιας οργάνωσης νεολαίας του κόμματος πάρθηκε στο 2^ο Συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Απρίλη του 1920. Το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου δημιουργείται η πρώτη πανελλαδική οργάνωση νεολαίας της Αριστεράς η Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Εργατικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΣΕΝΕ). Γραμματέας της ήταν ο Ζακ Βεντούρα εβραίος δημοσιογράφος και μετέπειτα βουλευτής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ. Τα μέλη της ήταν κυρίως φοιτητές καθώς και λίγοι νέοι εργάτες.