Η στάση της Σοβιετικής Ρωσίας στη Μικρασιατική Εκστρατεία

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 879, στις 3/10/2020

Η ήττα της Ελλάδας στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922) και η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν ένα οδυνηρό γεγονός για τον ελληνικό λαό που κλήθηκε να θυσιάσει χιλιάδες νέους για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της εποχής αλλά και της ελληνικής αστικής τάξης. Ήταν ένα οδυνηρό γεγονός και για την ίδια την αστική τάξη που είδε να θάβεται στα βάθη της Ανατολίας η «Μεγάλη Ιδέα» του Κωλέτη και το όραμα του Βενιζέλου για την «Ελλάδα των δυο ηπείρων και των πέντε θαλασσών».

 

Οι αμανέδες, τα μακάμια και τα κοινά τραγούδια Τούρκων και Ελλήνων

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 879, στις 3/10/2020

Από πάντα η προσφυγιά κι η μετανάστευση δημιουργούνταν από συγκεκριμένους υπεύθυνους: τους δημιουργούς των πολέμων και της φτώχιας, είτε πρόκειται για ντόπιους είτε για ξένους δυνάστες. Στην περίοδο του καπιταλισμού και ιδιαίτερα στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, αυτοί οι συγκεκριμένοι είναι οι ιμπεριαλιστές που καταπιέζουν τις εξαρτημένες σε αυτούς χώρες ή και δημιουργούν πολέμους για τα δικά τους συμφέροντα. Σε αυτό τον καμβά βόμβας, αίματος και δυστυχίας, αυτοί που την πληρώνουν είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Από τα χειρότερα όμως είναι το γεγονός πως πολύ συχνά στη χώρα που καταλήγουν, ο εθνικισμός, ο φασισμός και όλοι οι υπόλοιποι “υπάλληλοι” του ντόπιου καπιταλισμού, τους αντιμετωπίζουν σαν ξένους, βρωμιάρηδες και μιαρούς. Ενώ στην πραγματικότητα όσα τους ενώνουν είναι πάντα σπουδαιότερα από τις εθνοτικές και πολιτισμικές τους διαφορές, που σίγουρα δε χρειάζεται να είναι και σημείο έριδας, αλλά σημείο συνάντησης.

Ο έντυπος λόγος στην Αμερική του '70: το παράδειγμα του μαύρου κινήματος

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 873,στις 20/6/2020

Συχνά όταν μιλάμε για τον αμερικανικό λαό, πολλοί σκέφτονται ανθρώπους αμόρφωτους κοινωνικά, αδαείς, αδιάφορους για όσα συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο. Πέραν του ότι αυτά σε μεγάλο βαθμό δεν πατούν στην πραγματικότητα ούτε καν σήμερα -παρά μόνο στην πραγματικότητα του Χόλυγουντ- ιδιαίτερα η δεκαετία του '70 στις ΗΠΑ ήταν ίσως από τις πιο φλέγουσες περιόδους της σύντομης ιστορίας αυτού του κράτους. Πρόκειται όμως για μια δεκαετία περιστρεφόμενη γύρω από τα κοινωνικά κινήματα της εργατικής τάξης και του λαού των ΗΠΑ. Κινήματα των γυναικών και ΛΟΑΤ, κινήματα των εθνοτήτων, αντικατασταλτικά κινήματα, μα και βέβαια στροφή στην εργατική τάξη των περισσότερων από αυτά κινημάτων. Όπως κάθε κίνημα, έτσι και αυτά χρειάστηκαν την προπαγάνδα τους. Ο έντυπος λόγος ήταν βασικότατο κομμάτι της διάδοσης απόψεων, σε μια εποχή χωρίς social media, χωρίς καν υπολογιστές για εκτυπώσεις και διαδικτυακές διαδόσεις. Και ο πλούτος των εντύπων εκείνης της περιόδου είναι μεγάλης αξίας, ιστορικά, κινηματικά και ιδεολογικά.

Η Γη είναι επίπεδη (αλλά «μας το κρύβουν»)

του Βασίλη Σαμαρά

Το 1^ο μέρος του κειμένου δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 879, στις 3/10/2020

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο στάθηκε το φαινόμενο της άνθισης των διαφόρων θεωριών συνωμοσίας που σε διάφορες παραλλαγές κυκλοφορούν πλέον σε ευρεία κλίμακα αυτή την περίοδο. Ο γράφων είχε -και έχει- την αμετακίνητη άποψη ότι, ως αυτές καθ’ αυτές, δεν αποτελούν παρά ανοησίες με τις οποίες είναι ζήτημα αν θα άξιζε να ασχοληθεί κανείς. Θεωρήματα που σε άλλους καιρούς και με άλλες συνθήκες δεν θα αποτελούσαν παρά αντικείμενο πλάκας στους ανά την επικράτεια καφενέδες, όπως θα έλεγε κι εκείνος ο Μπουσμπουρέλης. Μόνο που στους καιρούς μας είναι πολύς πλέον ο κόσμος που παίρνει στα σοβαρά αυτές τις τερατολογίες, που επηρεάζεται ως προς το πώς ερμηνεύει και αξιολογεί τα διάφορα φαινόμενα και πώς αντιμετωπίζει -ακόμη και «έμπρακτα»- τις εξελίξεις. Εν τέλει και με όλα αυτά αναδεικνύεται ένα πρόβλημα ευρύτερων διαστάσεων. Αναγκαίο συνεπώς και, παρά το γελοίο του πράγματος, να το πάρουμε στα σοβαρά και να το αντιμετωπίσουμε αναλόγως.

Οι «απείθαρχοι» του Καλπακίου

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φύλ. 878, στις 19/9/2020

Πολλά χρόνια πριν την επιχείρηση «αναμόρφωσης» των κομμουνιστών στη Μακρόνησο, υπήρξε ένα άλλο αντίστοιχο εγχείρημα από τη μεριά του αστικού κράτους. Κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, μέσα σε μια δύσβατη και απομονωμένη περιοχή του νομού Ιωαννίνων γεμάτη χαράδρες και με αντίξοες καιρικές συνθήκες χειμώνα-καλοκαίρι, από τον Αύγουστο του 1924 ξεκίνησε η λειτουργία του Πειθαρχικού Ουλαμού Καλπακίου. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε φύλλο του Ριζοσπάστη (22/1/1929): «Το στρατιωτικό κάτεργο του Καλπακίου είναι αναμφισβήτητα η τελευταία λέξη της εγκληματικής επινόησης του ελληνικού μιλιταρισμού, το σύμβολο του κανιβαλισμού και αξιόλογα θα μπορούσε να χρησιμεύσει για υποδειγματικό πρότυπο στον διεθνή φασισμό».

 

23 Αυγούστου 1923. Η ματωμένη απεργία στο Πασαλιμάνι

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 877, στις 5/9/2020

Τον Αύγουστο του 1923 το εργατικό κίνημα της Αθήνας και του Πειραιά δέχτηκε μια απίστευτη καταστολή από την αστυνομία και το στρατό. Λίγα χρόνια μόλις μετά την ίδρυση του ΣΕΚΕ και της ΓΣΕΕ το ελληνικό κράτος αποφάσισε να πνίξει τα πρώτα οργανωμένα εργατικά ξεσπάσματα στο αίμα.

Το «Δίκαιο της θάλασσας», ο αντιδραστικός ανταγωνισμός των εξαρτημένων αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας και το δίκιο των λαών

Δημοσιεύτηκε στηνΠρολεταριακή Σημαία φύλ. 877, στις 5/9/2020

Όπως το λεγόμενο «Διεθνές Δίκαιο», έτσι και το «Δίκαιο της Θάλασσας», όπως εξελίχθηκε αρχικά με τη Σύμβαση της Γενεύης - UNCLOSI (1958) και στη συνέχεια με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας - UNCLOS ΙΙΙ (1982) ή Σύμβαση του Montego Bay που τελικά κυρώθηκε το 1994, είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού πολλών αντιθετικών πλευρών. Φυσικά τα ιμπεριαλιστικά κράτη είχαν τη μεγαλύτερη δυνατότητα κατά την διάρκεια των συζητήσεων να επεμβαίνουν στη διαμόρφωση αυτού του «δίκαιου», ώστε τουλάχιστον, αν δεν ευνοεί, να μην υπονομεύει ή πολύ περισσότερο να μην έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντά τους.

Υπάρχει έξοδος για τους λαούς από τον κίνδυνο ελληνοτουρκικού πολέμου;

Το παράδοξο και η ερμηνεία του

Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός βρίσκεται ξανά στην κόψη του ξυραφιού, ενώ μόλις λίγες εβδομάδες πριν υποτίθεται πως όδευε σε διάλογο  και αναζήτηση «ειρηνικής λύσης». Θα μπορούσε να ονομαστεί  και ως «το παράδοξο των ελληνοτουρκικών σχέσεων». Γιατί από τη μια καμιά πλευρά  από τις άμεσα εμπλεκόμενες (αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας) και τους επικυρίαρχους στις δύο  χώρες και στην περιοχή   ιμπεριαλιστές  «δεν θέλει» πόλεμο. Αλλά από την άλλη  κάθε κίνηση, κάθε επιλογή όλων αυτών των δυνάμεων σπρώχνει ξανά και ξανά στην κατεύθυνση της έντασης, στο μεγάλωμα των αδιεξόδων, στην κλιμάκωση των κινδύνων για θερμό επεισόδιο.

ΗΠΑ 23/8/1927. Η εκτέλεση των Σάκο και Βαντσέτι. Ήρωες του ταξικού πολέμου

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία 876, 1/8/2020

Στις αρχές του 20^ου αιώνα δύο νεαροί Ιταλοί ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι μεταναστεύουν στις ΗΠΑ, με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής στη «γη της επαγγελίας». Στις 23 Αυγούστου του 1927 το όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη. Οι δύο μετανάστες εργάτες φυλακίζονται και εκτελούνται στην ηλεκτρική καρέκλα. 

29/6/1931. Εμπρησμός του Κάμπελ. Η ελληνική «νύχτα των κρυστάλλων»

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 875, στις 18/7/2020

Τον Ιούνη του 1931 μέλη της φασιστικής οργάνωσης Εθνική Ένωσις Ελλάς (ΕΕΕ) ή «Τρία Ε» όπως είχε καθιερωθεί, πραγματοποίησαν ένα πογκρόμ επιθέσεων σε εβραϊκές συνοικίες της Θεσσαλονίκης με αποκορύφωμα τον εμπρησμό του Κάμπελ στις 29 Ιούνη του 1931.

ΗΠΑ 1919. Γενική απεργία στο Σιάτλ. Ένας άλλος αμερικανικός εμφύλιος

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 874, στις 4/7/2020

Το Φλεβάρη του 1919 πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη γενική απεργία στην πόλη του Σιάτλ στις ΗΠΑ. Συμμετείχαν χιλιάδες εργάτες και κατάφεραν για 5 μέρες να παραλύσουν την πόλη. Μαζί με άλλες απεργίες που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο μετά τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και με την επίδραση της Οκτωβριανής Επανάστασης, σε σύντομο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί εργάτες θα ιδρύσουν το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ.

Έλληνες στρατιώτες στα «σύρματα» της ερήμου 1941-44. Το αντιφασιστικό κίνημα στη Μέση Ανατολή

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 873, στις 20/6/2020

Την άνοιξη του 1944 περίπου 15.000 Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί της Μ. Ανατολής θα βρεθούν φυλακισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, μετά από αίτημα της «Κυβέρνησης του Καΐρου» και στρατιωτική επέμβαση των Άγγλων. Πολλοί από αυτούς είχαν πάρει μέρος σε μάχες του ελληνικού στρατού με τους Γερμανούς στη Βόρεια Αφρική, όπως η 1^η ταξιαρχία στο Ελ Αλαμέιν. Ήταν ένα μικρό δείγμα των γεγονότων που θα ακολουθούσαν λίγους μήνες αργότερα, το Δεκέμβρη του '44 στην Αθήνα. 

Στον αστερισμό της πανδημίας: Από τα προβλήματα του συστήματος στο πρόβλημα των λαών

του Βασίλη Σαμαρά

 

Διανύουμε μια περίοδο δύσκολη. Η ανθρωπότητα συνεχίζει να κινείται στον αστερισμό της πανδημίας. Το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα επιχειρεί να ξαναβρεί τον βηματισμό του. Οι λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι τόσο με τις οδυνηρές συνέπειες της πανδημίας όσο και της πολιτικής με την οποία το σύστημα επιχειρεί να ξεπεράσει τα προβλήματά του σε βάρος των λαών. Τα ζητήματα που τίθενται είναι αρκετά και τα ερωτήματα περισσότερα. 

Λευκός ρατσισμός και Μαύροι Πάνθηρες

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 872, στις 6/6/2020

Η φρικτή δολοφονία του Τζόρτζ Φλόιντ, ενός άοπλου μαύρου πολίτη της Μινεάπολης των ΗΠΑ από έναν αστυνομικό, φέρνει στο νου μνήμες από τις εκατοντάδες δολοφονίες μαύρων -για να μιλήσουμε μόνο για τις τελευταίες δεκαετίες- θύματα της ρατσιστικής βίας που είναι νόμος στη χώρα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας» όπως θέλουν κάποιοι να την αποκαλούν. Για μας είναι ολοφάνερο ότι η μεγαλύτερη ιμπεριαλιστική δύναμη στον κόσμο, η καρδιά του καπιταλιστικού συστήματος δε διστάζει να χρησιμοποιήσει την πιο ωμή βία απέναντι στους πολίτες της, συντηρώντας μέσα στο σώμα των αστυνομικών αλλά και στην κοινωνία τεχνητούς διαχωρισμούς, για να μπορεί να εξουσιάζει και να συνεχίζει την εκμετάλλευση του λαού της. Η πρόσφατη δολοφονία όμως ανασύρει από τη μνήμη μας και περιόδους που αυτός ο λαός αντιστάθηκε και, δρώντας οργανωμένα, έγραψε τη δική του ιστορία στη χώρα των μεγάλων αντιθέσεων. Οι Μαύροι Πάνθηρες ήταν μια οργάνωση αγωνιστών που για πολλά χρόνια έδειξαν τα νύχια τους στο αμερικανικό σύστημα.

Τότε ήταν οι «τουρκόσποροι» και οι «παστρικιές»

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία, φύλ. 871, στις 23/5/2020

Στα μέσα του Μάη του 1919 ξεκινούσε η μικρασιατική εκστρατεία. Τρία χρόνια αργότερα η Ελλάδα θα ζούσε μια από τις μεγαλύτερες ήττες της στη σύγχρονη ιστορία, τη μικρασιατική καταστροφή.

Ο ξεριζωμός

Δεν είναι μέσα στα πλαίσια αυτού του σημειώματος μια λεπτομερής παρουσίαση των αιτιών της ήττας του ελληνικού στρατού στο μικρασιατικό μέτωπο, το καλοκαίρι του 1922. Σε συντομία θα λέγαμε ότι οι βασικές ευθύνες έχουν να κάνουν με τη στάση των ιμπεριαλιστών της εποχής (κυρίως Άγγλων και Γάλλων). Αυτοί ήταν που αρχικά πριμοδότησαν την ελληνική πλευρά για να καταστείλει την εθνική εξέγερση των Τούρκων υπό τον Κεμάλ εναντίον του Σουλτάνου. Μια εξέγερση που έμπαινε εμπόδιο στον έλεγχο από τους Δυτικούς τής υπό κατάρρευση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η υπεροχή των Τούρκων στα πεδία των μαχών καθώς και η διαφαινόμενη συμφωνία των Αγγλογάλλων με τον Κεμάλ άλλαξαν τα δεδομένα, με αποτέλεσμα την άτακτη υποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών και τον ξεριζωμό περισσότερων από 1 εκατομμύριο, κυρίως από την περιοχή της Μικράς Ασίας και του Πόντου καθώς και άλλων εθνοτήτων όπως Αρμενίων κα. Με την υπογραφή της συνθήκης της Λοζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών υπολογίζεται ότι περίπου 1,3 εκατομμύρια κάτοικοι ελληνικής καταγωγής υποχρεώθηκαν να φύγουν από τα τουρκικά εδάφη.

Θεσσαλονίκη 23-5-2020. Τοποθέτηση εκπροσώπου της Κ.Ο.Θ. του ΚΚΕ(μ-λ) στη συγκέντρωση για την επέτειο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη

Σύντροφοι και συντρόφισσες, συναγωνιστές, φίλες και φίλοι,

Πενήντα εφτά χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από την δολοφονία του Αγωνιστή της Ειρήνης, της Δημοκρατίας και της Αριστεράς, Γρηγόρη Λαμπράκη. Ο Λαμπράκης γεννήθηκε στην Αρκαδία. Σπούδασε γιατρός αλλά ταυτόχρονα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αναδείχθηκε πολλές φορές βαλκανιονίκης. Μέσα στην κατοχή, διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες και με τα έσοδα βοηθούσε στην ενίσχυση των λαϊκών συσσιτίων. Ως γιατρός παρείχε δωρεάν περίθαλψη σε φτωχούς, αρχικά στην ιδιαίτερη πατρίδα του και αργότερα στην Αθήνα. Αυτή η πλευρά της δράσης του καθιστά για άλλη μια φορά επίκαιρη την πάλη για πλήρη, ίση και δωρεάν περίθαλψη για όλο το λαό. Και αυτό αναδείχθηκε ακόμα περισσότερο στις μέρες μας με αφορμή την πανδημία. Γιατί φάνηκε περίτρανα η γύμνια του καπιταλιστικού – ιμπεριαλιστικού συστήματος, που ξοδεύει πολλά σε δολοφονικούς εξοπλισμούς αλλά «αδυνατεί» να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες των λαών για περίθαλψη.

Η θυματοποίηση της γυναίκας στο γοτθικό μυθιστόρημα

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 870, στις 9/5/2020

Τις ημέρες της καραντίνας που ο κόσμος ήταν αναγκασμένος να παραμένει στο σπίτι, ήταν μια δύσκολη κατάσταση. Και σίγουρα δεν ήταν για όλους το ίδιο, καθώς άνθρωποι με θέματα ψυχικής υγείας, άνθρωποι που αντιμετώπιζαν προβλήματα με τις οικογένειές τους, ή πιο ειδικά, γυναίκες που ήταν θύματα ενδοοικογενειακής αλλά και γενικά έμφυλης βίας, βίωναν μια πολύ κακή κατάσταση. Και ενώ γενικά ο λαός ήταν θύμα διαφόρων τέτοιας φύσης προβλημάτων, σε αντίθεση με όσους άραζαν στις βίλες τους, έχει μια σημασία να σταθούμε στα θύματα αυτά της έμφυλης βίας. Και μάλιστα μέσα από τα μάτια της λογοτεχνίας και ενός συγκεκριμένου λογοτεχνικού είδους: του γοτθικού μυθιστορήματος.

Ο κόσμος του πρώτου μεγάλου ιμπεριαλιστικού πολέμου και η πανδημία της ισπανικής γρίπης

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 870, στις 9/5/2020

Μια από τις μεγαλύτερες πανδημίες γρίπης που σημάδεψαν τον 20^ο αιώνα ήταν η Ισπανική Γρίπη του 1918-19. Οι αρχικές υποθέσεις που έγιναν κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ξεκίνησε από την Κίνα αλλά νεώτερα στοιχεία δίνουν μια δεύτερη πιθανή εστία, τις ΗΠΑ, αφού από το Μάρτη του 1918 υπήρχαν κρούσματα στο Κάνσας, το Ντιτρόιτ και τη Νότια Καρολίνα. Η νόσος επεκτάθηκε σχεδόν ταυτόχρονα παντού. Είχε υψηλή μεταδοτικότητα και μεγάλη θνητότητα. Ο ιός προσέβαλε σχεδόν το μισό πληθυσμό της Γης και ήταν πιο θανατηφόρος κι από τον ίδιο τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπολογίζεται ότι προκάλεσε το θάνατο σε 50-100 εκατομμύρια ανθρώπους. Οι περιγραφές των συμπτωμάτων είναι ανατριχιαστικές. Ο ιός χτυπούσε κυρίως νέους και ο θάνατος ήταν αιφνίδιος. Ο ασθενής πνιγόταν από τις ίδιες τις εκκρίσεις των πνευμόνων του. Λίγο πριν πεθάνει το χρώμα του προσώπου του γινόταν μπλε και σταδιακά μαύρο από την έλλειψη οξυγόνου. 

75 χρόνια από την αντιφασιστική νίκη των λαών | Ο αγώνας συνεχίζεται ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και το κεφάλαιο

Δεν είναι μια απλή επέτειος. Όσο κι αν θέλουν ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο να την υποβαθμίσουν, να την απαξιώσουν, να την διαστρεβλώσουν και να την φέρουν στα μέτρα τους. Γιατί δε χωράει στο σάπιο κόσμο τους, αυτόν της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Γιατί αντιστρατεύεται τα έργα και ημέρες τους, αυτές των επεμβάσεων και των κατακτητικών-δολοφονικών τους πολέμων. Γιατί το φασιστικό τέρας - σάρκα από τη σάρκα τους - ξανασηκώνει κεφάλι, νόμιμα ή “παράνομα”, επίσημα ή καλυμμένα.

Τα Λαϊκά Μέτωπα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας

Εισήγηση του Δημήτρη Μάνου σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο «Εκτός των Τειχών» στις 23 Φλεβάρη 2020 πάνω στα διδάγματα του Ισπανικού Εμφυλίου, με αφορμή το βιβλίο «Ισπανικός Εμφύλιος και Λαϊκό Μέτωπο», που περιλαμβάνει κείμενα του Χοσέ Ντίαθ, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΙ.

Πόσο επίκαιρη είναι η συζήτηση για τα μέτωπα;

Η σημερινή συζήτηση δεν είναι παρουσίαση του βιβλίου. Εξ άλλου αυτή πραγματοποιήθηκε με αρκετή επιτυχία έτσι και αλλιώς πριν λίγο καιρό. Είναι συζήτηση πάνω στα ζητήματα που θέτει η έκδοση των ομιλιών και των παρεμβάσεων του Ντιάθ, του γραμματέα του ΚΚΙ στη διάρκεια του μικρού αλλά περιεκτικότατου ιστορικού κύκλου από την άνοδο του Λαϊκού Μετώπου στην Ισπανία μέχρι την ήττα. Βέβαια οι εισηγήσεις πρέπει να λάβουν υπόψη και όσους δεν διάβασαν το βιβλίο. Και με αυτή την έννοια πρέπει να υπάρξουν βασικές αναφορές σε αυτό.