Η ονομασία του ιστολογίου είναι ο τίτλος του βιβλίου του Βασίλη Σαμαρά "1917-1953, Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει"

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Η επικαιρότητα της Προλεταριακής Επανάστασης

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 213, στις 2/11/1991


Διανύουμε την τελευταία δεκαετία του αιώνα μας και η Οκτωβριανή Επανάσταση, που ξέσπασε στη δεύτερη δεκαετία (1917), σφράγισε τον αιώνα μας με τα συγκλονιστικά της μηνύματα που ακόμα και σήμερα παραμένουν επίκαιρα
Η κατάρρευση των κακέκτυπων του σοσιαλισμού, τόσο στην πρώτη χώρα, όπου επιχειρήθηκε αυτή η τιτάνια προσπάθεια, δηλ. στη Σοβιετική Ένωση, όσο και στις άλλες που την ακολούθησαν, επιχειρήθηκε και επιχειρείται να παρουσιαστεί και να ταυτιστεί με το τέλος του σοσιαλισμού, με το τέλος του κομμουνιστικού κινήματος. Ορισμένοι, μάλιστα, μιλάνε και για το τέλος της Ιστορίας. Ματαιοπονούν! Γιατί η Ιστορία δεν τελειώνει, δεν μπορεί να τελειώσει ενόσω υπάρχουν άνθρωποι και αντίστοιχες κοινωνίες. Και ενόσω μέσα σ' αυτές τις κοινωνίες θα κυριαρχεί η κοινωνική αδικία, τότε ο σοσιαλισμός και η κομμουνιστική προοπτική κυοφορούνται μέσα σε τέτοιες καταστάσεις, μέχρις ότου ολοκληρωθεί το πλήρωμα του χρόνου και η "μαμή της ιστορίας" φέρει στο προσκήνιο τη νέα κοινωνία.

Η φωτιά του Οκτώβρη

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 213, στις 2/11/1991

Ήταν δύο περίπου δύο το ξημέρωμα εκείνο, της Πέμπτης 26 του Οκτώβρη 1917 (σύμφωνο με το παλιό ημερολόγιο) όταν ο βομβαρδισμός των Χειμερινών Ανακτόρων σταμάτησε ξαφνικά. Λίγο μετά, μια ομάδα κοκκινοφρουρών με επικεφαλής τους στρατιωτικούς διοικητές της Πετρούπολης έμπαινε στη μεγάλη «αίθουσα των μαλαχιτών», όπου βρίσκονταν τα απομεινάρια της κυβέρνησης Κερένσκι. «Εν ονόματι της Επαναστατικής Στρατιωτικής Επιτροπής» οι 13 υπουργοί συνελήφθηκαν και οδηγήθηκαν στο φρούριο Πέτρου και Παύλου. Μ επανάσταση είχε νικήσει την τελευταία, όπως αποδείχτηκε, εστία αντίστασης στην παγωμένη Πετρούπολη.

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Οκτωβριανή Επανάσταση. Το πέρασμα των μαζών στο προσκήνιο της ιστορίας

του Βασίλη Σαμαρά

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 348, στις 15-11-97

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από την τοποθέτηση του σ. Βασίλη Σαμαρά στο τριήμερο των εκδηλώσεων για τα 80 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, που οργάνωσαν τα περιοδικά «Ουτοπία», «Θέσεις», «Πολίτης».

Θα θέλαμε να ξεκινήσουμε μ’ αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Πολλοί είναι αυτοί που δυσαρεστούνται από την κατάσταση όπως διαμορφώνεται. Πολλοί είναι επίσης αυτοί που της εναντιώνονται. Κάποιοι μιλούν για περίοδο βαρβαρότητας. Θα συμφωνήσουμε μαζί τους.

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ. Πάντα με την επανάσταση όπου κι’ αν ήταν, όπως και αν ξεσπούσε και με όποιους συσχετισμούς κι αν διέθετε !

του Στέλιου Αγκούτογλου

Δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 793, 794 στις 14/1/2017 και 28/1/2017


Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν εβραία στην καταγωγή και γεννήθηκε στα 1871, στο Ζάμοστς της ρωσοκρατούμενης, τότε, Πολωνίας. Ήταν το πέμπτο, το μικρότερο παιδί της οικογένειας του εμπόρου ξυλείας Ελιάσζ και της Λίνε Λούξεμπουργκ. Σε ηλικία πέντε ετών υποχρεώνεται, από την ασθένεια που την ταλαιπωρούσε, να περασθεί νάρθηκας στα πόδια της και να μείνει ακίνητη για έναν χρόνο. Όταν απαλλάχτηκε από αυτόν τον βραχνά το δεξί της πόδι ήταν κατά τι κοντύτερο και την υποχρέωνε να κουτσαίνει ελαφρά. Όμως και από εκείνη την ηλικία ξεχώριζε η Ρόζα για αυτά που έλεγε και για αυτά που έκανε. Βέβαια και όλη η οικογένεια του Ελιάσζ είχε προοδευτικές αντιλήψεις με σχετικές διώξεις, μιας και ζούσαν σε μια Πολωνία κατεχόμενη από τους Ρώσους, όπου οι Πολωνοί δεν χώνευαν τους Ρώσους, οι Ρώσοι τους Πολωνούς και όλοι μαζί τους εβραίους. Σ’ αυτήν την χώρα γεννήθηκε και η ιδέα να δημιουργηθεί μια κοινή γλώσσα όλων των λαών, για να μπορούν να συνεννοούνται και να ανοίγει πιο εύκολα ο δρόμος της αδελφοσύνης τους. Ήταν ο ρωσοεβραίος Λουδοβίκος Ζαμένχοφ (1859-1917) γιατρός οφθαλμολόγος, που γνώριζε και μιλούσε πολλές γλώσσες, ανάμεσα στις οποίες ήταν η ελληνική, η λατινική και άλλες πολλές και ασχολούνταν με τις γλώσσες των ανθρώπων. Τα διάφορα γλωσσολογικά πονήματά του τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο Doctor Esperanto και από τότε καθιερώθηκε ως η γλώσσα Εσπεράντο, την οποία κάποιοι συνεχίζουν να την μαθαίνουν και να την ομιλούν.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Τα γεγονότα στην Ουγγαρία το 1956. Οι εύκολες αναγνώσεις οδηγούν σε επιπόλαια συμπεράσματα

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 792, στις 24/12/2016



Πολλά έχουν γραφτεί κατά καιρούς από αστικές εφημερίδες αλλά και από αριστερά έντυπα για τα γεγονότα του Οκτώβρη - Νοέμβρη του 1956 στην Ουγγαρία. Εξέγερση, επανάσταση, αντεπανάσταση, απόπειρα πραξικοπήματος, παρέμβαση των Δυτικών, στρατιωτική επέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης; Ο καθένας από τη σκοπιά του προσπαθεί να ερμηνεύσει γεγονότα που ακόμα και σήμερα δεν είναι και πολύ γνωστά και οι πληροφορίες μέσα από τα επίσημα κρατικά αρχεία είναι φειδωλές. Όπως είναι φυσικό, η φιλοδυτική προπαγάνδα βρίσκει «πεδίον δόξης λαμπρόν» για να στηλιτεύσει την εισβολή των Σοβιετικών τανκς και την καταστολή και να ρίξει για μια ακόμη φορά το αντικομμουνιστικό της δηλητήριο.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Γκρίνσμπορο, Βόρεια Καρολίνα Η διαδήλωση που δεν ξεκίνησε ποτέ


του Δημήτρη Παυλίδη
Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φ. 790, στις 26-11-2016

Στο νεκροταφείο Maplewood, στο Γκρίνσμπορο της Βόρειας Καρολίνας, ανάμεσα στους χαμηλούς τάφους ορθώνεται μια μεγάλη επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα για να μνημονεύει τους πέντε δολοφονημένους αγωνιστές του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος (CWP). Την Σάντι Σμιθ, την μοναδική μαύρη από τους πέντε, νοσοκόμα στους εργάτες της τοπικής κλωστοϋφαντουργίας και αγωνίστρια για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων. Η Σάντυ είναι η μόνη που δεν είναι θαμμένη εδώ αλλά στην Νότια Καρολίνα. Τον Τζιμ Γουόλερ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και επικεφαλής του συνδικάτου κλωστοϋφαντουργών, φοιτητή ιατρικής. Τον Μπιλ Σάμσον, απόφοιτο Θεολογίας του Χάρβαρντ. Τον Σέζαρ Κάουσε, κουβανό μετανάστη, απόφοιτο του Ντιουκ και συνδικαλιστή. Και τέλος τον Μάικ Νάθαν, παιδίατρο, γνωστό σαν ο «γιατρός του λαού» σε κέντρο υγείας στο γειτονικό Ντέρχαμ. Από τους πέντε ο Νάθαν ήταν ο μόνος που δεν ήταν μέλος του κόμματος, αλλά υποστήριζε την δράση της γυναίκας του Μάρτι, η οποία κατάφερε να επιζήσει από τον τραυματισμό της. Κάτω από τα ονόματα είναι γραμμένη η προτροπή: « Ζήσε σαν αυτούς, τόλμησε να αγωνιστείς, τόλμησε να νικήσεις!» Οι δημοτικές αρχές στο Γκρίνσμπορο, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εμποδίσουν την τοποθέτηση της επιτύμβιας στήλης με την αιτιολογία πως μετέδιδε πολιτικά μηνύματα! 


Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Νοέμβρης του 1922. Ιδρύεται η ΟΚΝΕ. Ψυχή και καρδιά της νεολαίας

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 789, στις 12/11/2016


Στις 28 Νοέμβρη του 1922 πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη συνέδριο σοσιαλιστικών νεολαιών από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Ήταν η μέρα που ιδρύθηκε η Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, η ΟΚΝΕ.
Η ίδρυση της ΟΚΝΕ
Η απόφαση της ίδρυσης μιας οργάνωσης νεολαίας του κόμματος πάρθηκε στο 2ο Συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Απρίλη του 1920. Το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου δημιουργείται η πρώτη πανελλαδική οργάνωση νεολαίας της Αριστεράς η Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Εργατικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΣΕΝΕ). Γραμματέας της ήταν ο Ζακ Βεντούρα εβραίος δημοσιογράφος και μετέπειτα βουλευτής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ. Τα μέλη της ήταν κυρίως φοιτητές καθώς και λίγοι νέοι εργάτες.

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

30 Οκτώβρη 1944 - Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους ναζί. Μια λησμονημένη για δεκαετίες επέτειος.

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 788, στις 29/10/2016


Φέτος με πρωτοβουλία του Δήμου Θεσσαλονίκης θα γιορταστεί μια ξεχασμένη επέτειος για την πόλη. Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς ναζί στις 30 Οκτώβρη του 1944.

Περίεργο θα έλεγε κανείς, αφού είχε γιορταστεί από τις επίσημες αρχές μόνο τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80. Φυσικά με την κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστεράς» τίποτα δε πρέπει να μας εκπλήσσει. Δίπλα στα μνημόνια, μαζί με το βάθεμα της εξάρτησης από Ευρωπαίους και Αμερικάνους και την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ, ταυτόχρονα με την αναβάθμιση των αμερικανικών βάσεων, στα διαλείμματα των επίσημων συνομιλιών με τις φασιστικές κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου χωράνε και οι φιέστες στην Καισαριανή αλλά και η ανάσυρση -εσκεμμένα ξεχασμένων από το σύστημα- επετείων όπως η απελευθέρωση της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης από τους ναζί. Έτσι, τον φετινό Απρίλη με προεδρικό διάταγμα ορίστηκε η 30η Οκτώβρη ως ημέρα απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα.

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

1965-1966. Η μεγάλη σφαγή των κομμουνιστών στην Ινδονησία

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φ. 787, στις 15/10/2016



Τον Οκτώβρη του 1965 άρχισε ένα απίστευτο πογκρόμ εναντίον των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ινδονησίας (ΚΚΙ) από τον πραξικοπηματία Σουχάρτο, το οποίο στηρίχτηκε ανοιχτά από τους Αμερικανούς και όλον σχεδόν τον δυτικό κόσμο. Μέσα σε δύο χρόνια δολοφονήθηκαν άγρια 1.000.000 κομμουνιστές και δημοκράτες. Οι διαστάσεις της μαζικής αυτής δολοφονίας ήταν τέτοιες που από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως πολιτική γενοκτονία και νέο ολοκαύτωμα.

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

Φασισμός: Τα στοιχειά του παρελθόντος αναβιώνουν στο σήμερα;

του Δημήτρη Τσοντάκη
 Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Έναυσμα» το Μάη του 2010


Πάνε πολλά χρόνια από τότε που φασιστικά καθεστώτα στην Ευρώπη και μέχρι πριν 36 χρόνια στην Ελλάδα έσπειραν τον όλεθρο, βασάνισαν, εξόρισαν, εκμεταλλεύτηκαν το λαό, στέρησαν δικαιώματα και ελευθερίες, έφτασαν μέχρι τον πόλεμο και τη γενοκτονία.
Σήμερα, λένε πολλοί, έχουν περάσει όλα αυτά. Έχουμε την «Ευρώπη της ελευθερίας και της ειρήνης», έχουμε συνεργασία μεταξύ των λαών και αλληλοσεβασμό. Όλα βαίνουν καλώς. Κάτι, όμως, πήγε στραβά τελευταία. Είδαμε άνοδο ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη, νεοναζιστικές ομάδες, επιθέσεις σε μετανάστες, πογκρόμ και γκετοποίηση περιοχών. Ακόμα και στην «ήσυχη» Ελλάδα, είδαμε την επανεμφάνιση φασιστικών ομάδων, επιθέσεις κατά μεταναστών, αντιμεταναστευτική υστερία, επιθέσεις με εκρηκτικούς μηχανισμούς σε χώρους όπου δρουν αριστερές και αναρχοαυτόνομες συλλογικότητες.

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Μάο Τσε Τουνγκ - 9 Σεπτέμβρη 1976. 40 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου τιμονιέρη

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φ. 785, στις 17/9/2016


Συμπληρώνονται φέτος 40 χρόνια από το θάνατο του Μάο Τσε Τούνγκ. Στις 9 Σεπτέμβρη του 1976 σταμάτησε να χτυπά η καρδιά του μεγάλου επαναστάτη και διανοητή που με τη δράση του αλλά και το πλούσιο θεωρητικό του έργο κατάφερε να αλλάξει την ιστορία στη μεγαλύτερη σε πληθυσμό χώρα στον κόσμο και να τη φέρει στο δρόμο της δικτατορίας του προλεταριάτου, στο δρόμο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Αριστερά. Ποιο είναι το πραγματικό ζητούμενο;

του Νίκου Παπαβασιλείου
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εναυσμα» το 2008


Με αυτό το ερώτημα θεωρούμε πως πρέπει να «αρχίσουμε» τη συζήτηση. Φυσικά, η συζήτηση ήδη υπάρχει και εξελίσσεται. Για παράδειγμα, με αφορμή τα 40χρονα του Μάη του '68 κατακλυστήκαμε από αφιερώματα. Μέχρι και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έσπευσε να καταθέσει γνώμη! Αλλά και καθημερινά, οι στήλες των εντύπων φιλοξενούν διάφορες σχετικές παρεμβάσεις επωνύμων στελεχών του συστήματος, που έχουν γνώμη, έως και... αγωνία για το θέμα της Αριστεράς.
Αυτά τα... αλλόκοτα έχουν φυσικά την εξήγησή τους και ταυτόχρονα δίνουν και ένα βασικό αναγκαίο διαχωρισμό: Ανησυχούμε για την «αριστερά» του συστήματος, για τις πολιτικές ανάγκες που αυτό έχει και οι οποίες οξύνονται σε ανάλογο βαθμό με την κατάρρευση των ιδεολογημάτων που συνοδεύουν τη βάρβαρη επίθεσή του; Ενδιαφερόμαστε για τη συζήτηση που την «αριστερά» την ορίζει ως τσόντα -μικρών ή μεγαλύτερων διαστάσεων- στο αστικό πολιτικό σκηνικό; Μας απασχολεί η «αριστερά» που μπορεί να χρειαστεί να βάλει υστερόγραφο σε κάποιο κυβερνητικό πρόγραμμα κάποια «μέτρα ανακούφισης» των εργαζομένων, που ούτε αυτά δε θα μπορούν να υλοποιηθούν καθώς θα παραμένει καταθλιπτικά αρνητικός ο ταξικός συσχετισμός;

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. ΗΠΑ-Φυλακές. Από την σφαγή στην Αττικα στην σύγχρονη δουλεία

του Δημήτρη Παυλίδη
Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φ. 784, στις 3/9/2016




Φέτος συμπληρώνονται σαράντα πέντε χρόνια από την μεγαλύτερη εξέγερση και την πιο άγρια σφαγή φυλακισμένων στην σύγχρονη βόρειο-αμερικάνικη ιστορία. Ήταν 9 Σεπτεμβρίου του 1971, που ύστερα από ένα εκ πρώτης όψεως συνηθισμένο επεισόδιο ανάμεσα σε δεσμοφύλακες και κρατούμενους, περισσότεροι από χίλιοι διακόσιοι από τους τελευταίους, κατέλαβαν το μεγαλύτερο τμήμα των σκληρών φυλακών Αττικα της πολιτείας της Νέας Υόρκης αιχμαλωτίζοντας μια ομάδα σαράντα και πλέον δεσμοφυλάκων. Οι κρατούμενοι στην πλειοψηφία τους μαύροι μαζί όμως με λευκούς και λατίνος δημιούργησαν σχεδόν αμέσως μια οργανωτική επιτροπή μέσω της οποίας συνέταξαν το μανιφέστο της αποκαλούμενης Attica Liberation Faction. Έναν κατάλογο είκοσι επτά αιτημάτων στα οποία κυριαρχούσαν οι διεκδικήσεις για ανθρώπινες συνθήκες κράτησης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, δικαίωμα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, σταμάτημα των βασανιστηρίων, δικαίωμα στην νομική υποστήριξη, διαχωρισμός των κρατουμένων, αμνηστία κλπ.


Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Τέχνη και κίνημα: Μια αναπόφευκτη αλληλεπίδραση

της Βάσως Κεχαγιά
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εναυσμα» το 2008



Με έναν τόσο γενικό τίτλο είναι ανάγκη να τεθούν κάποια χρονικά και θεματικά όρια. Γιατί η κατηγορία "τέχνη" περιλαμβάνει από ζωγραφική και γλυπτική μέχρι κινηματογράφο και κόμιξ. Επίσης κινήματα έχουν υπάρξει από την αρχή της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα με χαρακτηριστικά που ποικίλλουν: εθνικοαπελευθερωτικά, αντιιμπεριαλιστικά, κοινωνικά κλπ. Εδώ θα γίνει αναφορά στη σχέση των δύο αυτών παραγόντων όπως αυτή ξετυλίγεται κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα με κύρια πεδία τη λογοτεχνία, τη μουσική και τον κινηματογράφο. Πρόκειται εξάλλου για μορφές τέχνης που βρίσκονται στην καθημερινότητά μας, γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο μας και γενικότερα καθένας έχει μια, μικρή ή μεγάλη, εμπειρία. Καταρχήν η τέχνη δεν πέφτει από τον ουρανό. Δημιουργείται και διαμορφώνεται από ανθρώπους, οι οποίοι ζουν σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, κοινωνία, σύστημα κλπ., οπότε φέρει τα χαρακτηριστικά της εποχής της. Ανήκει με λίγα λόγια στο εποικοδόμημα, κατά την ορολογία του Μαρξ, δηλαδή επηρεάζεται από τις εκάστοτε οικονομικές και κοινωνικές δομές. Τυχόν ανατροπές σ' αυτές τις δομές αντανακλούν αντίστοιχες ανατροπές στο πολιτιστικό πεδίο. Ακολουθούν δύο ενδεικτικά ιστορικά παραδείγματα:

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Eναυσμα» το 2008

Λία Μπαμπαλετάκη

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "εκτός των τειχών" το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Γιώργου Ευγενιάδη "Της γης οι κολασμένοι".
Ο Γ. Ευγενιάδης εξιστορώντας την ζωή και τα βιώματά του δεν κάνει άλλο από το να εξιστορεί την Νεότερη Ιστορία της Ελλάδας, του λαού και των αγωνιστών της. Κυρίως εκείνο το κεφάλαιο που αφορά το δεύτερο αντάρτικο, στο οποίο συμμετείχε μέχρι τον τραυματισμό του το 1948.
Μετά την ανάρρωσή του στο Μπούλκες (Γιουγκοσλαβία) θα εγκατασταθεί στη Τσεχοσλοβακία, όπου -ως οργανωμένος πλέον στο ΚΚΕ- θα ζήσει αρχικά την θερμή υποδοχή των Ελλήνων ανταρτών από τον ντόπιο λαό, αλλά μετέπειτα και την βίαιη αλλαγή της ηγεσίας (6η Ολομέλεια) και τις διαγραφές και αποχωρήσεις που ακολούθησαν. Μετά την διάσπαση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, οι διωκόμενοι πια (από την νέα ηγεσία και την αστυνομία) πρώην αντάρτες κάνουν προσπάθειες να συγκροτήσουν οργανώσεις παρόλη την τρομοκρατία που υφίστανται.